,,4''-Prędzej sam mnie zabije, niż zacznie mnie chronić.

Podniosła się. Chciała wstać i uciec na zewnątrz, byle na świeże powietrze.... pomijając ból. Ustało. Ustało kiedy była już przy oknie. Jak najszybciej je otworzyła i wyskoczyła na mały daszek przed jej oknem. Wciągnęła jak najgłębiej zimne, nocne powietrze do swoich płuc. Nagle, coś sprawiło jej wrażenie, że nie jest sama, ktoś ją obserwuje?

Obróciła się dookoła rozglądając się. Napełniła jeszcze dwa razy płuca gazem i weszła z powrotem do domu.

 Noc minęła niezbyt spokojnie. Nie wiem. Czy to niewygodna pozycja albo kołdra która powinna sprawiać wrażenie bezpieczeństwa. Może to niewygodne łóżko, a może po prostu sen... nie koszmar. Wypełniający cię od czubków palców po sam czubek głowy?

 Uczucie obserwowania nie minęło. Przez cały czas leżała nie ruszając się, gotowa do obrony. Lecz w końcu przemęczenie wygrało i zasnęła.

Obudziła się dość późno jakoś po 10. Szybko wykąpała się, przebrał, zjadła coś.

-No. W samą porę.

Uśmiech zagościł na twarzy dziewczyny. Wyszła. Idąc w stronę biura Tsunade była coraz to mniej pewna czy na pewno chce tam iść. W końcu, stanęła przed dębowymi drzwiami do pomieszczenia, w którym zapewne stał jej ,,nauczyciel'' , jak było to określone przez blondynkę w wczorajszej rozmowie. I nie myliła się.

Stał tam w całej okazałości odwrócony do niej plecami. Spojrzała na niego przelotnie, a następnie na kobietę, która stała z kubkiem parującej herbaty w dłoniach.

-Mam nadzieję, że zrozumiałeś.

Powiedziała nawet nie zważając na różowo włosom uczennicę. ,,Nauczyciel'' nawet nie odpowiedział, kiwną delikatnie głową na znak potwierdzenia tego co właśnie usłyszał. ,,Ciekawe o co chodzi?'' Myśli Sakury skupiały się teraz na jednym punkcie. A mianowicie: ,,Co teraz?''.

-Sakura. Na pewno już się poznaliście kiedyś, bodajże na egzaminie na chunina.

Drobna dziewczyna podeszła o dwa kroki bliżej do swojej sensei równając się przy tym z odległością chłopaka. Po wzroście spodziewała się, że jest albo w jej wieku, albo o rok , może dwa lata starszy.

-Sakura to jest twój....hmmm.... jakby to... nauczyciel?

Odwróciła delikatnie głowę w jego stronę, zaledwie o milimetr, a już napotkała spojrzenie. Spojrzenie turkusowego koloru, zimne, pełne dumy, egoizmu, wściekłości i pychy. Wiedziała już kto to i to dość dobrze.
,,Gaara''-pomyślała dziewczyna.

-Dobrze, a więc zostawiam cię pod jego opieką możecie iść.

,,Opieką? Hahaha. prędzej sam mnie zabije, niż raczej jak to określiła Tsunade mnie ochroni''.
Wyszli. Ciężkie, dębowe drzwi zamknęły się za Sakurą. Stanęła w pewniej odległości od chłopaka. On po chwili zaczął iść ku wyjściu z budynku. Haruno stała wbijając wzrok w podłogę.
-Rusz się!
Usłyszała bezbarwny głos turkusowookiego.